غروب انار

مسافر ماورای برگ هم که باشی

سوزی می زند در راه

که املاءهایت همه

خط خطی

         می شود

                      نا گهان

                                  تا اخرین نوبت

شیون این ابشار

به اسمان هم که برسد

و هر اندازه

مو سپید کند در مسیر باد

 

وای....

پرنده دیگر رفته است

و کسی نمی اید

بهاری انشاءکند

تادر  سایه اش گاهی

نقاشی کنیم

حدود پارگی دلهایمان را

حالا...

 

در حوالی غروب انار

تنها نشسته است این ابشار

بی ان که پاک شود جانش

 

از

    دلتنگی های

                  بی قرار

 

حا لا این ابشار ....

حالا این ابشار ....

حالا...

        این....

                       ابشار.....

/ 72 نظر / 14 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ِDDTM

شعر زیبایی بود نیکو.. بهت تبریک میگم. من که لذت بردم[ماچ][گل]

[نیشخند][گل]

داود[چشمک][گل][شوخی]

پگاه

سلام بانوي باراني من چقدر دلم برايت تنگ است

پگاه

سلام نيكوي گلم هر روز ميام برات يه شاخه گل ميگذارم و مي رم تا بدوني به يادتم هر چقدر دور باشي نزديكتري عزيز گلم تار جانان به خانه ي ما ماند رفت جانان و تار او جا ماند ماند تارش كه يار من باشد يار شبهاي تار من باشد تار او يادگار اوست مرا خوش بود يادگار دوست مرا [گل]

عارف

[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][شوخی]

شیرین

ای عشق ، سرشته همچو جانی با من در جان و روان من روانی با من همزاد تو ام که روز و شب در همه حال همدل، همراه، همزبانی با من دلتنگتان بودم بانوی بارانی من [گل]

افسانه

باسلام [دست] سربلند وپایدار باشید

باران

سلام بانوی من مطلب قشنگی بود آرزو می کنم هیچ وقت آسمون دلت اناری نشه[قلب]