بانوی باران

باران طرح پایانی اسمان های ابری است



قرن مرا به خاطر بسپارید

هزاره ای که در آن

دست به دامان تمام آفتابگردان های جهان

از زمین خواستم

باز گردد

از حول خورشید

تا من عبور کنم

از لحظه ای که مات ماند

لبخنده ام

در تماشای پروازی ممتد

که

          باز نمی گردد

                        از آسمان

این سال ها ...

تاول تلخی هستم

                                      زخمی

وامانده در زنجیر بودن

و مرور می کنم

                             سردی آه هایم را

هوایی را که کز کرده ام در آن

به هم نزنید

از تلخی سوخته هایم

خاکستری می شود آسمان.






نویسنده : نیکو ; ساعت ۳:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱٧